Orao se vijaše nad gradom Smederevom

Orao se vijaše nad gradom Smederevom
autor: nepoznat

U najstarijem zapisu neke hrvatske bugarštice, zapisane u južnotalijanskoj pokrajini Pugliji u gradiću Gioa del Colle 1497. godine. skupina hrvatskih izbjeglica pred Turcima, danas poznatija pod nazivom moliški Hrvati, pred napuljskom kraljicom Izabelom "bučno" je pjevajući i plešući prikazala neki književni tekst. Nazočni dvorski pjesnik Ruggero del Pazienza zapisao je ono što je čuo, svojom grafijom, premda ništa nije razumio.



Izvornik Preslovljena rekonstrukcija

Orauias natgradum smereuo nit core
nichiasce snime gouorithi nego Jamco
goiuoda gouorasce istmize molimtise
orle sidi maolonisce dastobogme
progouoru bigomte bratta zimaiu
pogi dosmederesche dasmole slauono
mo despostu damosposti istamice
smederesche Jacomi bopomoste
Jslaui dispot pusti Jsmederesche
tamice Jatechui napitati seruene
creucze turesche bellocatela vitesco
cha.

Orao se vijaše nad gradom Smederevom.
Niktore ne ćaše s njime govoriti,
nego Janko vojvoda govoraše iz tamnice:
"Molim ti se, orle, sidi malo niže
da s tobome progovoru: Bogom te brata jimaju
pođi do smederevske (gospode) da s' mole
slavnomu despotu da m' otpusti iz tamnice smederevske;
i ako mi Bog pomože i slavni despot pusti
iz smederevske tamnice, ja te ću napitati
črvene krvce turačke, beloga tela viteškoga."